Unha nova representación, saiunos bastante ben a pesares dalgunha metedura de pata (como pedirlle ó meu subalterno un café pero chamalo polo nome ¡dun morto!). A xente riuse e pareceu disfrutar, e para variar estaba cheo o local.

Un efecto secundario dunha actuación é que chego vadao, entroutas cousas porque chego á casa dez horas despois de sair, catro cargas é descargas do escenario no camión, unha montaxe e desmontaxe e o agotamento extra producido polos nervos da propia representación... vadao vamos... pero merece a pena, ¡dios que risas! Coido que case o pasamos nos mellor ó rematar rememorando os gazapos que a xente que nos mira (e a quen lle pasan desapercibidos).

Afortunadamente mañá podo durmir ata tarde, comezan as vacacións (anque só son vinte días). Pola noite igual me achego a Rianxo que proxecta un amigo 'as dúas torres'.